ΕΝΑΣ ΕΡΓΑΤΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Συναντιόμαστε τα πρωινά, ενώ κατευθύνομαι στην εργασία μου, κοντοστέκομαι για λίγο στο μαγαζί του που είναι στο δρόμο μου. Ανταλλάσουμε εν συντομία τις πρώτες σκέψεις της ημέρας και μερικές φορές κάποιες πληροφορίες.
Αυτός πάντα σκυμμένος στο αντικείμενο της εργασίας του. Πότε σουβλίζει ένα κομμάτι δέρμα ή με τη φαλτσέτα του το κόβει και άλλοτε ράβει επιδιορθώνοντας ένα παλιό παπούτσι με σπάγκο που πρώτα έχει τρίψει με κερί. Με τα ίδια μέσα εργασίας και την ίδια μέθοδο είκοσι πέντε χρόνια που τον παρατηρώ.
Και η εργασία αυτή συνεχίζεται, από ότι γνωρίζω, εξήντα πέντε χρόνια ακατάπαυστα, με τον ίδιο ρυθμό και παραγωγικότητα.
Βέβαια, μια μικρή επανάσταση έχει συντελεστεί στην παραγωγική δύναμη της εργασίας του, με την είσοδο δύο ηλεκτροκίνητων μηχανών στον εργασιακό χώρο την τελευταία τεσσαρακονταετία, που συνέβαλαν στη μείωση του χρόνου παραγωγής των εμπορευμάτων του.
Μπροστά στον τεχνίτη βρίσκεται ένας μικρός πάγκος. Είναι ο ίδιος που τον συντροφεύει όλα τα χρόνια της δουλειάς του, που πάνω του ακουμπάει όλα τα σύνεργα της δουλειάς του. Μοιάζει ο ίδιος πάγκος που δείχνει μια παλιά φωτογραφία του εργαστηρίου, μάλλον του 1950 και βρίσκονται γύρω του δυο τσαγκάρηδες, μια γαζώτρια και ένας μαθητευόμενος. ΄Ολοι συγκεντρωμένοι με αφοσίωση θρησκευτική στην εργασία τους και κανένας να μην χαζεύει τον φακό.
Ο πάγκος αυτός είναι ένα ευτελές από πρώτη άποψη κατασκεύασμα, που οι σανίδες του όμως έχουν ποτιστεί από τον ιδρώτα και τους καημούς δυο γενεών μαστόρων.
Γύρω από το ξύλινο πάγκο μαζεύονται τα μεσημέρια συνήθως διάφοροι φίλοι του παλαίμαχου τσαγκάρη, κυρίως χαρακτηριστικοί τύποι της κωμόπολης που πίνοντας το ούζο τους σχολιάζουν την επικαιρότητα, τοπική ή παγκόσμια.
Παλιότερα σύχναζαν εκεί τύποι όπως ο Νύσος, ο Αυγερινός, και ο «Νομάρχης», που έχουν πεθάνει και άφησαν εποχή με τα αστεία και το χιούμορ που διέθεταν.
Στο χώρο αυτό, δημιουργείται μια ατμόσφαιρα λίγο ονειρική τις χειμωνιάτικες νύχτες, μετά το σούρουπο, όταν μπερδεύονται οι χρόνοι και τα συναισθήματα για πρόσωπα και γεγονότα πρόσφατα ή παρελθόντα.
Και σαν επίλογος των σοβαρών συζητήσεων, έρχονται τα πειράγματα σχετικά με τις ιδιοτροπίες και τις συνήθειες των μελών της παρέας, που θυμίζουν λίγο του «Ευέλπιδες» του Καρκαβίτσα.
Εδώ, ερχόταν κάποτε και ένας παλιός κομμουνιστής που έλεγε: «Γέρο μου, στον πάγκο αυτό πέρασαν πολλοί καθηγητές πανεπιστημίου», εκτιμώντας σίγουρα την επικοινωνιακή δυνατότητα αυτού του χώρου.
Πολλές φορές προβληματίστηκα για την πηγή της ψυχικής δύναμης του χειροτέχνη υποδηματοποιού και για το ανεξήγητο γεγονός της μακρόχρονης παραμονής του στις ενεργές δυνάμεις της εργασίας.
Η δική του εξήγηση και εκδοχή, όσες φορές τον έχω ρωτήσει, είναι ότι στην εργατικότητα μοιάζει στη μάνα του, που εγκαταλείποντας γριά πια τα ενδιαφέροντα και τις καθημερινές της οικιακές ασχολίες έχασε ταυτοχρόνως και κάθε ενδιαφέρον για τη ζωή.
Θεωρώντας όμως πιο ισχυρά τα κοινωνικής προέλευσης χαρακτηριστικά της προσωπικότητας, και όχι αυτά της κληρονομικότητας, για την αιτιολόγηση αυτού του φαινομένου εργατικότητας, κατέληγα σε άλλη κατεύθυνση στην σκέψη μου.
Και επειδή το εισόδημά του είναι ευρωστότερο από αυτό του ημερομισθίου εργάτη, αλλά και η παραγωγική του θέση δεν τον κατατάσσει στις τάξεις του προλεταριάτου, παρά το σκληρό χαρακτήρα της εργασίας του, ευστοχότερο θεωρούσα ο εργαζόμενος αυτός να ενταχθεί στις δυνάμεις των ανεξάρτητων μεμονωμένων παραγωγών, απομεινάρι ίσως προκαταπιταλιστικών σχέσεων. Γεγονός που εξηγεί ως ένα βαθμό το αδιάλειπτα ζωηρό εργασιακό του ενδιαφέρον.
Αλλά, νομίζω στην περιοχή της συνείδησης, στην ιδιαίτερη κουλτούρα και την προσωπική του φιλοσοφία θα πρέπει να αναζητηθούν πειστικότερες εξηγήσεις.
Το δωδεκάχρονο ξυπόλυτο αγόρι, που έγινε κάλφας, στο εργαστήρι του μαστρο-Αγγελή, ασκήθηκε στο κοινωνικό σχολείο της παραγωγικής εργασίας, με ελάχιστη κρατική φροντίδα και εκπαίδευση.
Αυτός, βλέπει μερικές φορές τον εαυτό του στα Αλβανάκια Ρομά, που γυρίζουν ξυπόλυτα στους δρόμους και σχολιάζει για την κοινωνική καθυστέρησή τους: «έτσι ζούσαμε και μεις τη δεκαετία του 30 και την περίοδο της γερμανικής κατοχής, αλλά με την εργασία προοδεύσαμε».
Παρατηρώντας το σφρίγος του οσονούπω ογδοηκοντούτη εργατικού αυτού ανθρώπου, το νεύρο και το περιπαικτικό ύφος του πνεύματός του, την κοινωνικότητα, την αποδοχή των φίλων του και προπαντός την εκτίμηση των πελατών του, οδηγούμε σε συμπεράσματα ευρύτερης σημασίας.
Είναι κάποιες φορές που καταλαβαίνω διαφορετικά αυτό τον άνθρωπο. Μοιάζει να παίρνει μια διάσταση υπερβατική, σύμβολο μιας άλλης εποχής, δημιούργημα κι αυτός μιας ανώτερης παραγωγικής δύναμης, που έχει εισχωρήσει στο δικό του σώμα και στην ύλη των μετέπειτα δημιουργημάτων του.
Αγ. Ζαχαριάδης

ΠΑΓΟΣ ΣτΕ ΣΤΑ ΕΡΓΑ ΥΛΟΤΟΜΙΑΣ ΣΤΟΝ ΚΑΪΑΦΑ

Πάγος ΣτΕ στα έργα υλοτομίας στον Καϊάφα

Παγώνει το Συμβούλιο της Επικρατείας τα έργα υλοτομίας και αναδάσωσης στην περιοχή της λίμνης Καϊάφα, ιδιοκτησίας της εταιρείας Ελληνικά Τουριστικά Ακίνητα (ΕΤΑ).


Η Επιτροπή Αναστολών του ΣτΕ έκανε δεκτή την προσφυγή της ολομέλειας τον προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδας, που είχε καταθέσει τον Αύγουστο του 2008, και διέταξε την αναστολή των αποφάσεων του διευθυντή Δασών της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, με τις οποίες είχαν εγκριθεί μελέτες για εργασίες υλοτομίας και αναδάσωσης στη λίμνη Καϊάφα.

Σύμφωνα με την αίτηση, αν και η περιοχή περιλαμβάνεται σε τόπο του ευρωπαϊκού δικτύου της φύσης Natura 2000, δεν ελήφθη κανένα μέτρο εξαιτίας του χαρακτηρισμού της αυτού και δεν τέθηκε στη μείζονα προστασία που επιφυλάσσει ο κοινοτικός νομοθέτης. Επίσης, οι εργασίες που πραγματοποιούνταν για λογαριασμό των ΕΤΑ είχαν επιφέρει σημαντικές βλάβες στη φυσική αναγέννηση της περιοχής.

Οπως επισημαίνουν οι δικηγόροι, «είναι σημαντικό ότι το ΥΠΕΧΩΔΕ με σχετικό έγγραφό του είχε επισημάνει ότι οι εργασίες που εκτελούνταν μπορούσαν να επιφέρουν αρνητικές επιπτώσεις στο φυσικό περιβάλλον και ότι υπήρχε διαφορετική προσέγγιση για την προστασία της περιοχής μεταξύ ΕΤΑ και ΕΘΙΑΓΕ, στο οποίο είχε ανατεθεί η μελέτη για την περιοχή συνολικά, καθώς και ότι υπήρχε ανάγκη επανασχεδιασμού του έργου».

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 27/03/2009

ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ, ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΗΣ ΓΗΣ

ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ, ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΗΣ ΓΗΣ

Οι Οικολόγοι Πράσινοι ψηφίζουν υπέρ του πλανήτη μαζί με όλους εσάς. Συμμετέχουν στην παγκόσμια προσπάθεια του WWF που θα δείξει πως οι κάτοικοι της Γης, όπου και αν ζουν, νοιάζονται για το μέλλον, θέλουν έναν καθαρότερο κόσμο και ανησυχούν για την απραξία των πολιτικών να λάβουν επαρκή μέτρα ενάντια στην υπερθέρμανση του πλανήτη.
Η Ώρα της Γης θα στείλει ένα ηχηρό μήνυμα και στους ηγέτες μας, καθώς από τη Σύνοδο της Κοπεγχάγης για την Κλιματική Αλλαγή που θα πραγματοποιηθεί το Δεκέμβριο του 2009, απαιτούμε μία ξεκάθαρη και γενναία δέσμευση για δράση μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου.
Οι Οικολόγοι Πράσινοι χαιρετίζουν και συμμετέχουν σε αυτή την πρωτοβουλία των πολιτών τονίζοντας πως:
• Δεν υπάρχει απολύτως κανένα περιθώριο καθυστέρησης από πλευράς των κυβερνήσεων του κόσμου για την επίτευξη μιας παγκόσμιας συμφωνίας που θα προστατεύει σε επαρκή βαθμό το κλίμα
• Μια τέτοια συμφωνία δεν μπορεί παρά να περνά μέσα από τη ριζική αλλαγή του σημερινού ενεργειακού και καταναλωτικού μας μοντέλου
• Καμία πολιτική δεν μπορεί να έχει τελικά αποτέλεσμα αν δεν στηριχτεί και από μια ανταπόκριση των πολιτών οι οποίοι υπεύθυνα θα αλλάξουν τις καθημερινές τους συνήθειες και επιλογές



Η εκτελεστική Γραμματεία των ΟΠ.



Για πληροφορίες:
Φίλιππος Δραγούμης 6977231983

ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΥΠΟ ΔΙΩΓΜΟΝ- Ανακοίνωση των Οικολόγων Πράσινων

ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΥΠΟ ΔΙΩΓΜΟΝ

Να πέσουν επιτέλους οι κουκούλες της υποκρισίας
και της κοινωνικής αναλγησίας

Τις τελευταίες βδομάδες, πληθαίνουν τα κρούσματα κατάφωρης παραβίασης στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων με την ανοχή της κοινωνίας. Σε μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα διάχυτης κι ανεύθυνης βίας, γενικευμένης οικονομικής και κοινωνικής ανασφάλειας και απαξίωσης του πολιτικού συστήματος, τα σχεδόν καθημερινά περιστατικά καταπάτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων περνούν απαρατήρητα. Αντ’ αυτού η «κοινωνία του θεάματος» όπου ζούμε, συμψηφίζοντας ανθρώπινες ζωές με σπασμένα τζάμια, επιτάσσει και υποθάλπει την αυθαίρετη επίδειξη κρατικού «τσαμπουκά», με την επιχειρούμενη νομοθετική ενίσχυση των μηχανισμών καταστολής και περιορισμού των ατομικών ελευθεριών, λες και η έλλειψη περισσότερου και πιο «αποτελεσματικού» αστυνομικού κράτους είναι το πρόβλημα.
Η συγκλονιστική ιστορία της Κατερίνας Γκουλιώνη, που βρέθηκε νεκρή κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, δεμένη πισθάγκωνα με χειροπέδες στη διάρκεια της εκδικητικής μεταγωγής της από τις φυλακές της Θήβας σε σωφρονιστικό κατάστημα της Κρήτης, μας αφήνει άφωνους και -αν επιβεβαιωθεί- μας γυρνάει στο Μεσαίωνα. Η Γκουλιώνη είχε πρωτοστατήσει στις κινητοποιήσεις των κρατουμένων γυναικών για τη βελτίωση των συνθηκών στις φυλακές και με επιστολή της ένα μήνα πριν το θάνατό της προς τον Συνήγορο του Πολίτη είχε καταγγείλει την εξευτελιστική πρακτική της υποχρεωτικής κολπικής εξέτασης από αναρμόδια πρόσωπα στις γυναικείες φυλακές.
Οι καταγγελίες των εργαζομένων στο Σωφρονιστικό Κατάστημα Πάτρας για τη φασιστική συμπεριφορά των διοικούντων και τις απάνθρωπες συνθήκες κράτησης των εγκλείστων μας συγκλονίζουν, όπως και ο πρωτοφανής εμπαιγμός του συνόλου των κρατουμένων της χώρας από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και η μη ικανοποίηση των αιτημάτων τους για πιο ανθρώπινες συνθήκες κράτησης και μεταγωγών μετά τις πρόσφατες κινητοποιήσεις τους.
Η απόφαση του Αρείου Πάγου, που δικαίωσε επιχείρηση η οποία απέλυσε εργαζόμενο επειδή ήταν φορέας AIDS, είναι απίστευτη, όπως και η απόφαση του ΟΑΕΔ να εξαιρέσει από προγράμματα απασχόλησης απεξαρτημένων χρηστών τους καταδικασθέντες με βάση το νόμο περί «ναρκωτικών». Τέτοια γεγονότα αποκαλύπτουν τον υφέρποντα ρατσισμό μιας υποκριτικής κοινωνίας, που αρέσκεται να επιδεικνύει τον ανθρωπισμό της και την κοινωνική ευαισθησία της προς τους πάσης φύσεως «περιθωριακούς», φτάνει να μην ενοχληθεί προσωπικά.
Ο ξυλοδαρμός, στις φυλακές Αλικαρνασσού, του αντιεξουσιαστή Γιάννη Δημητράκη από έγκλειστους παρακρατικούς Χρυσαυγίτες με επικεφαλής τον περιώνυμο Περίανδρο (Αντώνη Ανδρουτσόπουλο), ο οποίος αναθάρρησε μετά την πρόσφατη ευνοϊκή γι’ αυτόν δικαστική απόφαση για τη δολοφονική απόπειρα εναντίων 3 μελών του φοιτητικού κινήματος, φανερώνει ότι το παρακράτος μπορεί να δρα ανενόχλητο ακόμη και μέσα στα σωφρονιστικά καταστήματα, υπό την ανοχή προφανώς των εντεταλμένων για την τήρηση της τάξης οργάνων. Σημειωτέον ότι ο Δημητράκης είχε ζητήσει τη μεταγωγή του σε άλλες φυλακές, επειδή δεχόταν απειλές για τη ζωή του, αίτημα που αγνοήθηκε επιδεικτικά από τη διεύθυνση των φυλακών.
Τέλος, η εκδικητική και νομικά διάτρητη στάση της πολιτείας απέναντι στους ανήλικους συλληφθέντες στη Λάρισα που κατηγορούνται με βάση τον αντιτρομοκρατικό νόμο, με αφορμή τα γεγονότα του Δεκέμβρη, που ακολούθησαν την αδιανόητη δολοφονία του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου από αστυνομικό, αποκαλύπτει ότι οι Ναζί δεν ήταν οι τελευταίοι που εφάρμοσαν την αρχή της «συλλογικής ευθύνης».
Μετά απ’ όλα αυτά, και άλλα παρόμοια γεγονότα με πρωταγωνιστές μετανάστες και Έλληνες πολίτες, που συνήθως αγνοούμε γιατί δεν φτάνουν ποτέ στη δημοσιότητα, αναρωτιέται κανείς για ποιο «κράτος δικαίου» και ποια «ευνομούμενη κοινωνία» μιλάμε. Ως Οικολόγοι Πράσινοι, που πρώτοι απ’ όλους και από θέση αρχής στεκόμαστε απέναντι στην κάθε λογής βία, πιστεύουμε ότι για να έχουμε δικαίωμα, ως κοινωνία, να ζητάμε να βγουν οι γνωστές «κουκούλες», οφείλουμε να απαιτήσουμε, προς πάσα κατεύθυνση -κράτος, κοινωνικές ομάδες, τους ίδιους μας τους εαυτούς- να πέσουν και οι κουκούλες της υποκρισίας, της απάνθρωπης αδιαφορίας και της κοινωνικής αναλγησίας.
Αν δεν αναλάβουμε προσωπικά -ο καθένας κι η καθεμιά μας- τις ευθύνες μας για όσα συμβαίνουν γύρω μας, τα χειρότερα καραδοκούν.

Σε αυτό το πλαίσιο:
• Απαιτούμε την απόσυρση των μέτρων που ανακοίνωσε ο Υπ. Δικαιοσύνης και καλούμε τους δικηγορικούς συλλόγους και τους νομικούς να διεκδικήσουν την απαξίωση των μέτρων
• Απαιτούμε να σταματήσει το «κουκούλωμα» υποθέσεων κρατικής και αστυνομικής αυθαιρεσίας
• Συμπαραστεκόμαστε στα δίκαια αιτήματα των κρατουμένων της χώρας αλλά και του Συντονιστικού Κοινής Δράσης για τους συλληφθέντες του Δεκέμβρη στη Λάρισα
• Καλούμε την εξεγερμένη νεολαία να μην αναζητά διέξοδο στην ατελέσφορη βία αλλά να οικοδομήσουμε την άλλη κοινωνία που ονειρευόμαστε μέσα από την αυτόνομη δημιουργία και την αυτο-οργάνωση

Η Εκτελεστική Γραμματεία

Για περισσότερες πληροφορίες:
Θέμης Δημητρακόπουλος, 6939 240542

21 ΜΑΡΤΙΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΦΥΛΕΤΙΚΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ

Εγώ όταν γεννήθηκα ήμουν μαύρος,
όταν μεγάλωσα ήμουν μαύρος,
όταν κάθομαι στον ήλιο είμαι μαύρος,
όταν κρυώνω είμαι μαύρος,
όταν τρομάζω είμαι μαύρος,
όταν πεθάνω είμαι μαύρος…

Εσύ όταν γεννήθηκες ήσουν ροζ,
όταν μεγάλωσες ήσουν άσπρος,
όταν κάθεσαι στον ήλιο είσαι κόκκινος,
όταν κρυώνεις είσαι μπλε,
όταν τρομάζεις είσαι κίτρινος,
όταν αρρωσταίνεις είσαι πράσινος,
όταν πεθάνεις είσαι γκρι…

Και έχεις το θράσος να λες εμένα “Έγχρωμο”;

ΕΝΑΣ ΦΑΚΟΣ FRESNEL ΚΙΝΕΙ ΜΙΑ ΜΗΧΑΝΗ STIRLING ΜΕ ΗΛΙΑΚΗ ΕΝΕΡΓΙΑ

Απλές κατασκευές που μπορεί όποιος θέλει να υλοποιήσει στην αυλή του σπιτιού του.
Αυτό είναι ένα από τα πολλά video που δημοσιεύονται στο youtube.com στη σειρά GREEN POWER SCIENCE

ΑΝΑΒΡΑ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ:ΕΝΑ ΠΡΟΤΥΠΟ ΧΩΡΙΟ

Μαθήματα χρηστής Διακυβέρνησης προς άπαντες πολιτικούς.



Πρόκειται για ένα απομακρυσμένο ορεινό χωριό που κατάφερε μετά από συστηματική προσπάθεια, όχι μόνο να σταθεί όρθιο, αλλά να γίνει πρότυπο ανάπτυξης. Για τη μεγάλη ανατροπή που έρχεται από την Ανάβρα του νομού Μαγνησίας.

Στις δυτικές πλαγιές της Οθρυος, σε υψόμετρο 1.000 μέτρων και σε απόσταση 40 χιλιομέτρων από την κοντινότερη κωμόπολη (τον Αλμυρό), οι 700 κάτοικοι, όλοι τους κτηνοτρόφοι, απολαμβάνουν εισοδήματα από 30 έως 100 χιλιάδες ευρώ και μια ποιότητα ζωής που μπορεί να συγκριθεί μόνο με την πλούσια Ελβετία. Εδώ ο κόσμος δεν φεύγει προς τα αστικά κέντρα, αλλά επιστρέφει στο χωριό του. Με ποσοστό ανεργίας στο μηδέν και με μέσο όρο ηλικίας τα 40 έτη, ο πληθυσμός διπλασιάστηκε μέσα στα τελευταία 15 χρόνια.

Οι υποδομές του υποδειγματικές: Το αιολικό πάρκο, που δίνει έσοδα 100.000 ευρώ ετησίως στην κοινότητα, τα τρία υπερσύγχρονα κτηνοτροφικά πάρκα που στεγάζουν το χειμώνα (όταν η Ανάβρα αποκλείεται από τα χιόνια) 25.000 ζώα, το πρότυπο σφαγείο, που θυμίζει χειρουργείο, το διώροφο πάρκινγκ των 60 θέσεων, το γυμναστήριο με τα τελευταίας τεχνολογίας μηχανήματα, τα γήπεδα ποδοσφαίρου και μπάσκετ, το λαογραφικό μουσείο και φυσικά το περιβαλλοντικό-πολιτιστικό πάρκο, έκτασης 240 στρεμμάτων.

Η κοινωνική μέριμνα κατέχει πρώτιστη θέση: νηπιαγωγείο και δημοτικό του «κουτιού», αγροτικό ιατρείο (πάντοτε στελεχωμένο), δωρεάν στέγαση για τους δασκάλους και τους γιατρούς, «Βοήθεια στο σπίτι», σχεδιασμός για γηροκομείο, ακόμα και για πισίνα!

Πoιο είναι άραγε το μυστικό της επιτυχίας; Πώς μια μειονεκτική περιοχή κατάφερε το «θαύμα»;

Η μάχη με τη μιζέρια άρχισε τις αρχές της δεκαετίας του ‘90, όταν τα ηνία της κοινότητας πήρε ο Δημήτρης Τσουκαλάς, ένας άνθρωπος που άφησε την Αθήνα για να γυρίσει στο χωριό του και να προσφέρει στη γενέτειρά του. Με ένα διάλειμμα 4 χρόνων, είναι από τότε κοινοτάρχης της Ανάβρας.

Η κατάσταση που συνάντησε ήταν απελπιστική. Τα γελάδια, οι χοίροι και τα πρόβατα κυκλοφορούσαν ελεύθερα στο χωριό. Στους χωματόδρομους. Δεν υπήρχε πουθενά άσφαλτος. Το χειμώνα περπατούσες μέσα στη λάσπη, το καλοκαίρι η σκόνη σε έπνιγε.

«Προτεραιότητά μας ήταν η κατασκευή κτηνοτροφικών πάρκων, για να μπει τέλος στην αναρχία που επικρατούσε. Με φως, νερό και σωστή δόμηση, σταβλίζουν τα ζώα τους το χειμώνα. Τους υπόλοιπους μήνες βόσκουν ελεύθερα στα βουνά. Αυτός είναι και ο λόγος που το κρέας τους φημίζεται για την ξεχωριστή γεύση του. Η κτηνοτροφία είναι η πηγή των εισοδημάτων στην Ανάβρα», λέει ο πρόεδρος της
> κοινότητας. «Ισως εγώ είμαι ο πιο φτωχός του χωριού, αφού η σύνταξη που παίρνω από τη ΔΕΗ, όπου έφυγα με το βαθμό του επιθεωρητή, κυμαίνεται στα 2.500 ευρώ».

Βάσεις ανάπτυξης
Η πρόοδος συνεχίστηκε με την κατασκευή του σφαγείου βιολογικής γραμμής, το μοναδικό δημόσιο στην Ελλάδα, με πιστοποίηση από τη ΔΗΩ. Ετσι μπήκε τάξη και δημιουργήθηκε η βάση για την ανάπτυξη της βιοκτηνοτροφίας, με συνέπεια οι παραγωγοί να κερδίζουν σημαντικά ποσά από τις επιδοτήσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης, με χρήματα της οποίας έγιναν οι παραπάνω υποδομές.

Ξύπνιος, σχολαστικός και με όραμα ο πρόεδρος παρακολουθεί ανελλιπώς κάθε κοινοτικό πρόγραμμα και το εκμεταλλεύεται δεόντως. Το μεγαλύτερο επίτευγμά του, όπως λέει ο ίδιος, είναι ότι κατάφερε να αλλάξει τη νοοτροπία των συγχωριανών του. Στην αρχή έφεραν αντιρρήσεις στα σχέδιά του, αλλά με επιμονή και υπομονή τούς έπεισε.
Τώρα τους καλεί να δημιουργήσουν τυποποιητήρια για τα προϊόντα τους, ώστε να ολοκληρωθεί το φάσμα της βιολογικής παραγωγής.
Η Ανάβρα δεν βάσισε την ανάπτυξή της στο κράτος. Ηθελε έσοδα δικά της. Ετσι, πριν από τρία χρόνια ολοκλήρωσε το έργο του αιολικού πάρκου, με τις 20 ανεμογεννήτριες και ανάδοχο την ισπανική εταιρία Gamesa.

Εσοδα
Το ρεύμα το αγοράζει η ΔΕΗ, ενώ η κοινότητα για τη χρήση του χώρου, που της ανήκει, εισπράττει έως και 100.000 ευρώ το χρόνο. Υπό δημοπράτηση βρίσκεται και η ανάπτυξη υδροηλεκτρικού εργοστασίου, από το νερό των πηγών της Ανάβρας. Από εκεί θα εισπράττονται άλλες 100.000 ευρώ.
Η επιστροφή στις ρίζες είναι μια σταθερή πολιτική για τον κ. Τσουκαλά. Για να ενισχυθεί κι άλλο ο πληθυσμός, έκανε επέκταση του οικισμού και δίνει οικόπεδα σε άστεγους δημότες στο μισό της αντικειμενικής τους αξίας και με αποπληρωμή σε 5 δόσεις.

Μετανάστες σε… ορεινό παράδεισο
«Δεν μας λείπει τίποτα. Εγώ, παρόλο που γεννήθηκα στην Αθήνα, ήρθα στο χωριό των γονιών μου, μόλις γνώρισα εδώ, κατά τη διάρκεια των διακοπών, το σύζυγό μου τον Παναγιώτη. Κάναμε τρία παιδιά. Δουλεύουμε με τον άνδρα μου φροντίζοντας τα 100 γελάδια που έχουμε. Πηγαίνουμε γυμναστήριο, πίνουμε τα τσιπουράκια μας στις 5 ταβέρνες του χωριού και αν θέλουμε νυχτερινή ζωή πεταγόμαστε μέχρι τον Δομοκό ή τον Αλμυρό», λέει η Νίκη Μηλιώνη.

Οι ηλικιωμένοι αισθάνονται ασφάλεια με τη μόνιμη παρουσία της αγροτικής γιατρού. Η Ελένη Τριανταφύλλου δέχεται 8 με 9 άτομα καθημερινά στο ιατρείο. Πήγε στην Ανάβρα στις 5 Αυγούστου και για τους επόμενους 9 μήνες που θα μείνει εκεί νιώθει τυχερή που βρέθηκε σε ένα τόσο φιλικό περιβάλλον. Μάλιστα, δεν επιβαρύνεται από την τσέπη της, γιατί μένει σε διαμέρισμα που της παραχώρησε η κοινότητα (όπως και οι τρεις δάσκαλοι).
Ο Αποστόλης Καπέλος και ο Πολύζος Κανατούλης είναι δυο νέοι κτηνοτρόφοι. Παίκτες στην ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού (Α.Ο. ΟΘΡΥΣ), κάθονται στο καφενείο και συζητούν πώς θα αντιμετωπίσουν τον ΔΟΜΟΚΟ, την ισχυρότερη ομάδα της περιοχής. Περηφανεύονται για την προαγωγή στην Α’ Ερασιτεχνική, αλλά και για τα επιτεύγματα του χωριού τους. «Να πάτε να δείτε το περιβαλλοντικό πάρκο», μας λένε.
Συναντάμε έναν παράδεισο. Αιωνόβια πλατάνια, σε μια διαδρομή πέντε χιλιομέτρων, με γεφύρια, παιδικές χαρές, πετρόκτιστη διακόσμηση και με τους λαγούς και τα ελάφια να ξεπετάγονται μέσα από τα ξέφωτα, με φόντο τον υδάτινο κόσμο του Ενιππέα (παραπόταμου του Πηνειού).

Εδώ κρατάει ακόμα το έθιμο της δρυστέλας, όπου οι νοικοκυραίοι πλένουν ρούχα και χαλιά με τα ορμητικά νερά των πηγών. Μια περιφραγμένη έκταση, συνολικού εμβαδού 240 στρεμμάτων, που αποτελεί ταυτόχρονα και μουσείο παράδοσης. Αλλη μια ευκαιρία για να εισπράττει η κοινότητα έσοδα, καθώς πολλά σχολεία εκδηλώνουν ενδιαφέρον για επίσκεψη και αναμένεται να μπει συμβολικό εισιτήριο για τα έξοδα συντήρησής του.
Το πλέον μεγαλόπνοο σχέδιο, αυτή την περίοδο, είναι η επικείμενη εγκατάσταση συστήματος τηλεθέρμανσης. Με προϋπολογισμό 1.700.000 ευρώ (από ευρωπαϊκά κονδύλια) και με μελέτη από το ΤΕΙ Κοζάνης η Περιφέρεια έχει πει ήδη το «ναι».

Ενας κεντρικός λέβητας θα τοποθετηθεί στο πάνω μέρος του χωριού και από εκεί θα διοχετεύονται υπόγειοι αγωγοί από τους δρόμους της Ανάβρας με καυτό νερό. Το κάθε σπίτι θα συνδέεται με το σύστημα και θα έχει ολόκληρο το χειμώνα ζεστό νερό και θέρμανση, με μια ελάχιστη επιβάρυνση. Θα λειτουργεί με την καύση βιομάζας (κοπριές των ζώων, ξερά φύλλα, άχυρο κ.ά).

το κείμενο προέρχεται από ένα αφιέρωμα του Ελεύθερου Τύπου.

'ΠΑΝΑΧΑΪΚΟ ΟΡΟΣ- Για ποιόν φυσάει ο άνεμος;"

“ Παναχαϊκό όρος – Για ποιόν φυσάει ο άνεμος; ” Εκδήλωση φορέων της Πάτρας κατά της άκριτης και καταστροφικής για το φυσικό περιβάλλον χωροθέτησης των Αιολικών Πάρκων. Την Τετάρτη 04-03-2009 και ώρα 18:30 στην αίθουσα διαλέξεων του Δικηγορικού Συλλόγου Πατρών (οδός Φιλοποίμενος 24, γ’ όροφος) στη Πάτρα, διοργανώνεται από τοπικούς φορείς, εκδήλωση με τίτλο : “ Παναχαϊκό όρος – Για ποιόν φυσάει ο άνεμος; ” Κύριος σκοπός της εκδήλωσης είναι να συμβάλλουμε στη μάχη που δίνεται για την προστασία του Παναχαϊκού όρους, που απειλείται από την κατασκευή ενός ακόμα αιολικού πάρκου στις βουνοκορφές του, γεγονός που μπορεί να αποτελέσει τη χαριστική βολή στο τοπίο, τα πουλιά και τους σπάνιους οικοτόπους για τους οποίους το βουνό συμπεριλαμβάνεται στις προστατευμένες περιοχές Natura 2000. Παράλληλα θα δοθεί η ευκαιρία να δούμε την πολιτική που ακολουθείται σήμερα στον τομέα της αιολικής ενέργειας με κριτική ματιά και μεγαλύτερο βάθος, και εν τέλει να σταθμίσουμε με σοβαρότητα και ψυχραιμία αυτά που χάνονται και αυτά που κερδίζονται. Αρκεί άραγε το ξεχαρβάλωμα των βουνών μας από την εγκατάσταση τύπου Φαραωνικών διαστάσεων αιολικών μονάδων για να σταματήσουμε την κλιματική αλλαγή; Είναι δυνατόν να επιτύχουμε στόχους όταν άλλοι παράμετροι όπως η εξοικονόμηση ενέργειας – μείωση του καταναλωτισμού - η αντιμετώπιση του προβλήματος στη πηγή (σε κάθε νοικοκυριό), δεν θίγονται καν; Είναι άραγε η λύση του ενεργειακού μας προβλήματος υπόθεση μόνο μεγαλοεπενδυτών ή και του κάθε πολίτη προσωπικά; Πρόγραμμα • Προβολή ταινίας «Εικόνες από το Παναχαϊκό όρος» (10’) (Β. Γρηγορόπουλος, Λ. Λογοθέτης, Κ. Χριστοδουλόπουλος) • Παρουσίαση εκδήλωσης από τον εκπρόσωπο της οργανωτικής επιτροπής - Κωνσταντίνο Κωνσταντακόπουλο • Χαιρετισμοί • «Η σημασία της προστασίας χλωρίδας και οικοσυστημάτων στις κορυφές του Παναχαϊκού όρους» Γρηγόρης Ιατρού – Αν. καθηγητής Τμήματος Βιολογίας, Πανεπιστημίου Πατρών • «Η ερμηνεία του άρθρου 6 της οδηγίας 92/43 (ΕΟΚ) – Natura 2000» – Τάκης Νικολόπουλος, καθηγητής Ευρωπαϊκού Δικαίου, Δικαίου και Πολιτικής Περιβάλλοντος ΤΕΙ Μεσολογγίου • «Επιπτώσεις από την εγκατάσταση Αιολικών πάρκων» - Μαρία Αναγνωστοπούλου - Βιολόγος περιβάλλοντος • «Τα αρνητικά αποτελέσματα στην ορνιθοπανίδα από τη λειτουργία των Αιολικών πάρκων» Κώστας Παπακωνσταντίνου - Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία • «Κοινωνική και οικονομική διάσταση της εγκατάστασης μεγάλης κλίμακας ΑΠΕ» Κώστας Διάκος, Νομικός, υποψήφιος Ευρωβουλευτής Οικολόγων Πράσινων ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ : Σύλλογος για τη Προστασία κ’ Ανάδειξη του Παναχαϊκού όρους, Σύνδεσμος Ελλήνων Ορειβατών (ΣΕΟ) Πάτρας “Ωλενός”, Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος (ΕΟΣ) Πάτρας, Οικολόγοι – Πράσινοι Πολιτική Κίνηση Αχαΐας. ¬