Γράφει ο Νίκος Μπακιός
Μετρήσαμε κάποια μέρα στο
στενό οικογενειακό περιβάλλον μας συνολικά πέντε εγχειρήσεις, που έχουμε
αποφύγει την τελευταία πενταετία. Και αποφεύχθηκαν αυτές, εξαιτίας των διαφορετικών
πεποιθήσεών μας ως προς τις εφαρμοζόμενες αρχές ορισμένων ιατρών. Διότι εμείς θεωρήσαμε,
ως πρωταρχικό ζήτημα στις προσεγγίσεις
μας, την ιδέα ότι ο αποτελεσματικότερος ειδικός
είναι το ίδιο το σώμα μας, του οποίου όμως θα πρέπει να γνωρίζουμε τη γλώσσα
επικοινωνίας.
Και στη μια περίπτωση εξ αυτών, που αφορούσε
εγχείρηση αφαίρεσης διογκωμένων αδενοειδών, που στη λαϊκή γλώσσα αποκαλούνται
κρεατάκια, όλοι οι ειδικοί που ερωτήθηκαν: παιδίατροι, ωτορινολαρυγγολόγοι,
αλλά και διακεκριμένος πανεπιστημιακός του νοσοκομείου παίδων Πεντέλης,
αποφάνθηκαν ότι χωρίς καμιά καθυστέρηση πρέπει να εκτελεστεί εγχείρηση, για την
αφαίρεση των ανεπιθύμητων αυτών εκβλαστήσεων, καθόσον μπορεί να επηρεάζουν την
φυσιολογική εξέλιξη του παιδιού.
Αλλά, η εγχειρητική εξέλιξη αποφεύχθηκε χάρις σε έναν και μόνο
γιατρό που πρότεινε την αναβολή της επέμβασης και τη συνεχή παρακολούθηση του
προβλήματος, συστήνοντας συνεχείς
πλύσεις με φυσιολογικό ορό. Και υπήρξε
όντως μεγάλη πρόοδος και αισιοδοξία πλέον για ευχάριστη έκβαση χωρίς να
χρειάζεται κάποια άλλη ιατρική παρέμβαση.
