ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ ΛΕΒΕΝΤΟΧΩΡΙΟΥ
Εδώ και τέσσερα περίπου χρόνια, και ενώ παράλληλα ανεγείρεται μια ξενοδοχειακή μονάδα, παραμένει κλειστό το δρομάκι που οδηγεί στην δεξιά παραλία Λεβεντοχωρίου από την ιδιοκτησία του εν λόγω ξενοδοχείου. Συγκεκριμένα, για την προσέγγιση της παραλίας υπάρχει ένας χωματόδρομος και κατόπιν ένα μονοπάτι που συνδέει το δρόμο αυτό με την παραλία. Η ιδιοκτησία του υπό ανέγερση ξενοδοχείου έχει κλείσει την πρόσβαση προς την παραλία (ουσιαστικά το μονοπάτι) με την κατασκευή μάντρας και την τοποθέτηση καγκελόπορτας, χωρίς παράλληλα να έχει προβλέψει και δώσει μια άλλη είσοδος για την παραλία. Συνεπώς, οι εν λόγω ιδιοκτήτες έχουν συμπεριλάβει το δρομάκι στην ‘ιδιοκτησία’ τους και κατ’ επέκταση όλη την παραλία, αποκόβοντας την από την κοινωνία.
Η κίνηση αυτή δεν είναι τυχαία, τουναντίον έρχεται σαν φυσική εξέλιξη. Καθώς εδώ και χρόνια παρατηρείται η έντεχνη εγκατάλειψη της παραλίας από τις εκάστοτε δημοτικές αρχές με τη μη διάνοιξη δρόμου και τη μη ύπαρξη υποδομών (υδροδότηση και καθαρισμός), καθιστώντας την παραλία αυτή δύσβατη και απρόσιτη και τελικώς απομακρύνοντας την από τα μάτια της κοινωνίας, εν συγκρίσει με τις παρακείμενες παραλίες.
Η αδιαφορία και η ένοχη σιωπή και απραξία των ‘κρατούντων του τόπου’ κατέστησε την παραλία του Λεβεντοχωρίου εύκολη λεία στην βιομηχανία του τουρισμού και οδηγεί πλέον στην ιδιωτικοποίηση αυτής, ουσιαστικά μιας παραλίας που βρίθει περιβαλλοντολογικού ενδιαφέροντος. Ειδικότερα, στην δεξιά παραλία Λεβεντοχωρίου υφίσταται υποθαλάσσια πηγή αργίλου και παράλληλα παρατηρείται έντονη παρουσία χελωνών καρέτα – καρέτα όπου γεννούν εκεί τα αυγά τους.
Πρέπει, λοιπόν, να σταθούμε κριτικά απέναντι σε αυτού του είδους την ‘ανάπτυξη’, καθότι η άκριτη τουριστικοποίηση αλλοιώνει το φυσικό τοπίο και καθιστά αδύνατη την πρόσβαση μας σε ελεύθερους χώρους. Επιπλέον, οι ξενοδοχειακές μονάδες (πολυεθνικές και μη) που αναπτύσσονται στο νομό μας, το μόνο που προσφέρουν είναι κατ’ ουσία στρατιές κακοπληρωμένων υπαλλήλων με ανύπαρκτα δικαιώματα.
Διεκδικούμε:
την ελεύθερη πρόσβαση στην παραλία
την δημιουργία υποδομών – συνθηκών ώστε να διευκολυνθεί η προσέγγιση της παραλίας από τον κόσμο
τον κοινωνικό έλεγχο της παραλίας προκειμένου να αποφευχθεί η πιθανή εμπορική εκμετάλλευση της, που από μία ελεύθερη παραλία τελικώς να μετατραπεί σε μια ενοικιαζόμενη με ξαπλώστρες – ομπρέλες παραλία.
Η παραλία είναι ελεύθερο, δημόσιο, κοινωνικό αγαθό και δεν αποτελεί ιδιοκτησία κανενός.
ΠΑΝΗΛΕΙΑΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ
26/7/09
Ο ΧΕΙΜΑΡΡΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΓΕΦΥΡΙ
Τελευταία, η αποχέτευση ακαθάρτων και ο βιολογικός καθαρισμός της περιοχής μου θυμίζουν το γεφύρι που έκτισε, πριν την επανάσταση του ΄21, ο αγαθός Τούρκος Τζαφέρης, τάμα στον Αϊ Δημήτρη για το σαγόνι του που είχε στραβώσει.
Αναρωτιέμαι αν τότε ο δωρητής φανταζόταν τη μελλοντική εξέλιξη της μικρής κωμόπολης. Αν, δηλαδή, το περίφημο γεφύρι του με τα κονιάματα της ηφαιστειακής σκόνης και τα κομψά πέτρινα κτισίματα θα άντεχε ως την ανορθωτική μανία του μετεμφυλιακού κράτους. Γιατί τη δεκαετία του 1960 σκεπάστηκε το τμήμα του χειμάρρου Στρεμμενού που διέρχεται εντός του οικισμού και την περίοδο του χουντικού καθεστώτος ολοκληρώθηκε με την ανέγερση του δημοτικού μεγάρου ακριβώς πάνω στο ιστορικό γεφύρι.
Για χρόνια παραμένει για μένα ανεξήγητο το γεγονός αυτού του «εξωραϊσμού» που πραγματοποίησε η προηγούμενη γενιά των ανθρώπων. Γιατί καλύφτηκε ο χείμαρρος, γιατί εξαφανίστηκε το ιστορικό γεφύρι;
«Για να εξαλειφθεί η εστία των κουνουπιών, τα καλάμια και η λάσπη», μου αντέτειναν κατά καιρούς διάφοροι συνομιλητές μου.
Αλλά, τα κουνούπια αποτελούν μόνιμο πρόβλημα της περιοχής και με τη μεταλλαγμένη τους μορφή σήμερα γίνονται ολοένα και πιο απειλητικά.
Φαντάζομαι πόσο διαφορετική θα ήταν η δόμηση και η όψη αυτής της περιοχής όταν θα τη διέσχιζε ο μικρός χείμαρρος. Τα πλατάνια που θα φύτρωναν στις όχθες του θα πρόσφεραν φωλιά στα άγρια πουλιά και στους περιπατητές τη δροσιά τους.
Η κωμόπολη θα ξεχώριζε για το χάρισμα του μικρού ποταμού της και το γεφύρι θα ήταν μοναδικό κόσμημα, άξιο να μνημονεύεται στους τουριστικούς οδηγούς της περιοχής.
Αλλά, όπως δεν γνώριζε ο Τζαφέρης την ιστορική συνέχεια της περιοχής και την τύχη της δωρεάς του, έτσι φαντάζομαι δεν γνώριζαν και οι προηγούμενοι από μας την εξέλιξη και τη μετατροπή του δύσμοιρου χειμάρρου σε αγωγό παροχετεύσεως οικιακών βόθρων, με τελικό αποδέκτη το Ιόνιο Πέλαγος.
Κατά διαστήματα πλημμυρίζει το αποχετευτικό σύστημα και τα λύματα ξεχειλίζουν στους υπονόμους των βρόχινων νερών και στα ρείθρα των πεζοδρομίων.
Σίγουρα, οι επισκεπτόμενοι την κωμόπολη δεν γνωρίζουν την πραγματική αιτία των εύοσμων αυτών αναθυμιάσεων και πιθανότατα να υποθέτουν ότι αποτελούν παραπλήσιες μυρωδιές του υδρόθειου που αναδύεται από την ιαματική πηγή του Μοσχονερίου.
΄Ετσι, πλέον της καταστροφής του χειμάρρου, εμφανίστηκε ακόμη οξύτερο πρόβλημα, συνδεόμενο με τη συνεχή υποβάθμιση του χερσαίου και θαλάσσιου περιβάλλοντος της περιοχής.
Αλλά, όπως οι παλαιότεροι με τη ζεύξη του χειμάρρου κατόρθωσαν προς όφελός τους να εξημερώσουν το φυσικό περιβάλλον και να βελτιώσουν τη θέση της κοινωνικής τους ζωής, έτσι και οι νεώτεροι οραματίστηκαν την αποκατάσταση της φυσικής ισορροπίας με την κατασκευή βιολογικού καθαρισμού και αποχετευτικού δικτύου ακαθάρτων τη δεκαετία του 1980.
Για την αποτελεσματική εκτέλεση του έργου και την αποδοτικότερη λειτουργία του, στην πορεία συμπτύχθηκαν οι δυνάμεις τριών όμορων κωμοπόλεων του Ηλειακού κάμπου, σε διαδημοτικό σύνδεσμο, που βαπτίστηκε με τον χαρακτηριστικό όνομα «Ηρακλής», σε ανάμνηση του άθλου του μυθικού ήρωα που καθάρισε τους κόπρους του Αυγεία.
Οι μελέτες ολοκληρώθηκαν, οι χρηματοδοτήσεις συνέρευσαν από τα κοινοτικά ταμεία, αλλά φευ, το έργο ποτέ δεν ολοκληρώθηκε, παρά τις «αισιόδοξες» εξαγγελίες των εκπροσώπων της αυτοδιοίκησης.
Οι οικολόγοι και οι ενεργοί πολίτες της περιοχής στέλνουν αγωνιστικά μηνύματα και κινητοποιούνται συνεχώς για την άμεση λειτουργία του βιολογικού καθαρισμού, αλλά, η αυτοδιοίκηση αδυνατεί να αναλάβει τις ευθύνες της για τη διαχείριση του θέματος αυτού. Άλλωστε, οι «άνθρωποί» της, συνεχώς καταγίνονται με τα επουσιώδη, διαθέτοντας το σπουδαιότερο μέρος του χρόνου τους στη διατήρηση της απαστράπτουσας τηλεοπτικής εικόνας της «προσωπικότητάς» τους.
Σήμερα, κανείς πια, που οι αναμνήσεις του συνδέονται με την παραλία του Αϊ Θανάση και την αγροτική ύπαιθρο, δεν αναγνωρίζει κάτι κοινό με την παλιά εποχή, τουλάχιστον μ’ εκείνη της τελευταίας τριακονταετίας.
Και ακόμη χειρότερα, ίσως να έχει ανεπανόρθωτα κοπεί κάθε σύνδεση με το φυσικό μας περιβάλλον και όσες γέφυρες προσπαθούμε να κτίσουμε είναι μάταιες προσπάθειες μιας ακόμη μεγαλύτερης απομάκρυνσης απ’ αυτό.
Είναι παράξενο, αλλά σκέπτομαι μήπως αυτό που περιέγραφε ο Καρκαβίτσας: « ….την στενήν και ανώμαλον γέφυραν, κάτω της οποίας ο Στρεμμενός έτρεχεν ησύχως.» έκρυβε και άλλο νόημα που χάθηκε πια οριστικά. Αφού, προ πολλού καταστράφηκε ο χείμαρρος και το γεφύρι του, κάπως έτσι χάθηκε και κάθε σύνδεση με τις παλιότερες γενιές και τη μνήμη.
Αγγ. Ζαχαριάδης
Τελευταία, η αποχέτευση ακαθάρτων και ο βιολογικός καθαρισμός της περιοχής μου θυμίζουν το γεφύρι που έκτισε, πριν την επανάσταση του ΄21, ο αγαθός Τούρκος Τζαφέρης, τάμα στον Αϊ Δημήτρη για το σαγόνι του που είχε στραβώσει.
Αναρωτιέμαι αν τότε ο δωρητής φανταζόταν τη μελλοντική εξέλιξη της μικρής κωμόπολης. Αν, δηλαδή, το περίφημο γεφύρι του με τα κονιάματα της ηφαιστειακής σκόνης και τα κομψά πέτρινα κτισίματα θα άντεχε ως την ανορθωτική μανία του μετεμφυλιακού κράτους. Γιατί τη δεκαετία του 1960 σκεπάστηκε το τμήμα του χειμάρρου Στρεμμενού που διέρχεται εντός του οικισμού και την περίοδο του χουντικού καθεστώτος ολοκληρώθηκε με την ανέγερση του δημοτικού μεγάρου ακριβώς πάνω στο ιστορικό γεφύρι.
Για χρόνια παραμένει για μένα ανεξήγητο το γεγονός αυτού του «εξωραϊσμού» που πραγματοποίησε η προηγούμενη γενιά των ανθρώπων. Γιατί καλύφτηκε ο χείμαρρος, γιατί εξαφανίστηκε το ιστορικό γεφύρι;
«Για να εξαλειφθεί η εστία των κουνουπιών, τα καλάμια και η λάσπη», μου αντέτειναν κατά καιρούς διάφοροι συνομιλητές μου.
Αλλά, τα κουνούπια αποτελούν μόνιμο πρόβλημα της περιοχής και με τη μεταλλαγμένη τους μορφή σήμερα γίνονται ολοένα και πιο απειλητικά.
Φαντάζομαι πόσο διαφορετική θα ήταν η δόμηση και η όψη αυτής της περιοχής όταν θα τη διέσχιζε ο μικρός χείμαρρος. Τα πλατάνια που θα φύτρωναν στις όχθες του θα πρόσφεραν φωλιά στα άγρια πουλιά και στους περιπατητές τη δροσιά τους.
Η κωμόπολη θα ξεχώριζε για το χάρισμα του μικρού ποταμού της και το γεφύρι θα ήταν μοναδικό κόσμημα, άξιο να μνημονεύεται στους τουριστικούς οδηγούς της περιοχής.
Αλλά, όπως δεν γνώριζε ο Τζαφέρης την ιστορική συνέχεια της περιοχής και την τύχη της δωρεάς του, έτσι φαντάζομαι δεν γνώριζαν και οι προηγούμενοι από μας την εξέλιξη και τη μετατροπή του δύσμοιρου χειμάρρου σε αγωγό παροχετεύσεως οικιακών βόθρων, με τελικό αποδέκτη το Ιόνιο Πέλαγος.
Κατά διαστήματα πλημμυρίζει το αποχετευτικό σύστημα και τα λύματα ξεχειλίζουν στους υπονόμους των βρόχινων νερών και στα ρείθρα των πεζοδρομίων.
Σίγουρα, οι επισκεπτόμενοι την κωμόπολη δεν γνωρίζουν την πραγματική αιτία των εύοσμων αυτών αναθυμιάσεων και πιθανότατα να υποθέτουν ότι αποτελούν παραπλήσιες μυρωδιές του υδρόθειου που αναδύεται από την ιαματική πηγή του Μοσχονερίου.
΄Ετσι, πλέον της καταστροφής του χειμάρρου, εμφανίστηκε ακόμη οξύτερο πρόβλημα, συνδεόμενο με τη συνεχή υποβάθμιση του χερσαίου και θαλάσσιου περιβάλλοντος της περιοχής.
Αλλά, όπως οι παλαιότεροι με τη ζεύξη του χειμάρρου κατόρθωσαν προς όφελός τους να εξημερώσουν το φυσικό περιβάλλον και να βελτιώσουν τη θέση της κοινωνικής τους ζωής, έτσι και οι νεώτεροι οραματίστηκαν την αποκατάσταση της φυσικής ισορροπίας με την κατασκευή βιολογικού καθαρισμού και αποχετευτικού δικτύου ακαθάρτων τη δεκαετία του 1980.
Για την αποτελεσματική εκτέλεση του έργου και την αποδοτικότερη λειτουργία του, στην πορεία συμπτύχθηκαν οι δυνάμεις τριών όμορων κωμοπόλεων του Ηλειακού κάμπου, σε διαδημοτικό σύνδεσμο, που βαπτίστηκε με τον χαρακτηριστικό όνομα «Ηρακλής», σε ανάμνηση του άθλου του μυθικού ήρωα που καθάρισε τους κόπρους του Αυγεία.
Οι μελέτες ολοκληρώθηκαν, οι χρηματοδοτήσεις συνέρευσαν από τα κοινοτικά ταμεία, αλλά φευ, το έργο ποτέ δεν ολοκληρώθηκε, παρά τις «αισιόδοξες» εξαγγελίες των εκπροσώπων της αυτοδιοίκησης.
Οι οικολόγοι και οι ενεργοί πολίτες της περιοχής στέλνουν αγωνιστικά μηνύματα και κινητοποιούνται συνεχώς για την άμεση λειτουργία του βιολογικού καθαρισμού, αλλά, η αυτοδιοίκηση αδυνατεί να αναλάβει τις ευθύνες της για τη διαχείριση του θέματος αυτού. Άλλωστε, οι «άνθρωποί» της, συνεχώς καταγίνονται με τα επουσιώδη, διαθέτοντας το σπουδαιότερο μέρος του χρόνου τους στη διατήρηση της απαστράπτουσας τηλεοπτικής εικόνας της «προσωπικότητάς» τους.
Σήμερα, κανείς πια, που οι αναμνήσεις του συνδέονται με την παραλία του Αϊ Θανάση και την αγροτική ύπαιθρο, δεν αναγνωρίζει κάτι κοινό με την παλιά εποχή, τουλάχιστον μ’ εκείνη της τελευταίας τριακονταετίας.
Και ακόμη χειρότερα, ίσως να έχει ανεπανόρθωτα κοπεί κάθε σύνδεση με το φυσικό μας περιβάλλον και όσες γέφυρες προσπαθούμε να κτίσουμε είναι μάταιες προσπάθειες μιας ακόμη μεγαλύτερης απομάκρυνσης απ’ αυτό.
Είναι παράξενο, αλλά σκέπτομαι μήπως αυτό που περιέγραφε ο Καρκαβίτσας: « ….την στενήν και ανώμαλον γέφυραν, κάτω της οποίας ο Στρεμμενός έτρεχεν ησύχως.» έκρυβε και άλλο νόημα που χάθηκε πια οριστικά. Αφού, προ πολλού καταστράφηκε ο χείμαρρος και το γεφύρι του, κάπως έτσι χάθηκε και κάθε σύνδεση με τις παλιότερες γενιές και τη μνήμη.
Αγγ. Ζαχαριάδης
24/7/09
22/7/09
ΜΕΓΑΛΗ ΦΩΤΙΑ ΣΤΗ ΣΤΡΟΦΥΛΙΑ
Μεγάλη φωτιά εκδηλώθηκε τις πρώτες απογευματινές ώρες σήμερα στο δάσος Στροφυλιάς-Κουνουπελίου. Η φωτιά βρίσκεται σε εξέλιξη. Το έγκλημα ολοκληρώνεται σε διαδοχικές φάσεις. Οι αρμόδιοι πιάστηκαν για άλλη μια φορά καθεύδοντες.
Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη από την περιοχή του Κοτυχίου.
Να κλείσουν οι χωματερές, να προωθηθεί αποτελεσματικά η μείωση, η ανακύκλωση και η κομποστοποίηση
Αντιπροσωπεία των Οικολόγων Πράσινων, αποτελούμενη από τους Νίκο Χρυσόγελο, μέλος της Γραμματείας και ένα από τους δύο εκπροσώπους τύπου των Οικολόγων Πράσινων, Λάμπρο Μπούκλη, μέλος της Θεματικής Ομάδας Περιβάλλοντος και Πάνο Αλαβέρα, μέλος της συντονιστικής γραμματείας της Θεματικής Ομάδας Περιβάλλοντος, συναντήθηκε σήμερα με τον Υφυπουργό Εσωτερικών κ. Νάκο, αρμόδιο για τα θέματα αυτά, για να συζητήσει μαζί του τις εξελίξεις σχετικά με τη διαχείριση των απορριμμάτων καθώς και την πορεί! α εφαρμογή των ευρωπαϊκών και εθνικών υποχρεώσεων μας ιδιαίτερα σε 3 κατευθύνσεις:
· Οριστικό κλείσιμο και αποκατάσταση όλων των Χώρων Ανεξέλεγκτης Διάθεσης Απορριμμάτων (ΧΑΔΑ) μέχρι 31/12/2008 (νέα προθεσμία 16/7/2009). Το κλείσιμο πρέπει να αφορά το σύνολο των ΧΑΔΑ (περίπου 3500) και όχι μόνο αυτών που περιλαμβάνονταν στην καταδικαστικ! ή απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου (περίπου 1/3 του συνόλου των ΧΑΔΑ).
· Μείωση και ανακύκλωση των απορριμμάτων, ιδιαίτερα μείωση των οργανικών αποβλήτων (από την κουζίνα, τα πάρκα και τα κλαδέματα) που οδηγούνται για ταφή κατά 25% μέχρι το 2010. και κατά 50% μέχρι το 2013, καθώς και ανάκτηση -μείωση και ανακύκλωση των συσκευασιών και των αποβλήτων συσκευασιών (χαρτιά, μέταλλα, πλαστικά, γυαλί κα) σε ποσοστό 80% μέχρι το 2011.
· Συμμόρφωση με την ευρωπαϊκή Οδηγία 31/1999 που καθορίζει ότι πλέον υπάρχουν χώροι ταφής που δέχονται ΜΟΝΟ ΥΠΟΛΕΙΜΜΑΤΑ προεπεξεργασμένων αποβλήτων και όχι όλα τα απορρίμματα ανακατεμένα όπως γίνεται σήμερα.
Οι Οικολόγοι Πράσινοι κατέθεσαν τις αναλυτικές προτάσεις τους στον υφυπουργό εσωτερικών κ Νάκο σε σχέση με τη στρατηγική που πρέπει να ακολουθεί σχετικά με τη διαχείριση των απορριμμάτων, τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν στο σημερινό σχεδιασμό που έχει ξεπεραστεί και οδηγεί σε αποτυχία τη διαχείριση των απορριμμάτων τουλάχιστον στην Αττική αλλά και σε άλλες περιοχές καθώς και για ένα πακέτο 10 μέτρων “άμεσης κι ενεργής παρέμβασης στην κατεύθυνση των μηδενικών αποβλήτων.
Αντιπροσωπεία των Οικολόγων Πράσινων, αποτελούμενη από τους Νίκο Χρυσόγελο, μέλος της Γραμματείας και ένα από τους δύο εκπροσώπους τύπου των Οικολόγων Πράσινων, Λάμπρο Μπούκλη, μέλος της Θεματικής Ομάδας Περιβάλλοντος και Πάνο Αλαβέρα, μέλος της συντονιστικής γραμματείας της Θεματικής Ομάδας Περιβάλλοντος, συναντήθηκε σήμερα με τον Υφυπουργό Εσωτερικών κ. Νάκο, αρμόδιο για τα θέματα αυτά, για να συζητήσει μαζί του τις εξελίξεις σχετικά με τη διαχείριση των απορριμμάτων καθώς και την πορεί! α εφαρμογή των ευρωπαϊκών και εθνικών υποχρεώσεων μας ιδιαίτερα σε 3 κατευθύνσεις:
· Οριστικό κλείσιμο και αποκατάσταση όλων των Χώρων Ανεξέλεγκτης Διάθεσης Απορριμμάτων (ΧΑΔΑ) μέχρι 31/12/2008 (νέα προθεσμία 16/7/2009). Το κλείσιμο πρέπει να αφορά το σύνολο των ΧΑΔΑ (περίπου 3500) και όχι μόνο αυτών που περιλαμβάνονταν στην καταδικαστικ! ή απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου (περίπου 1/3 του συνόλου των ΧΑΔΑ).
· Μείωση και ανακύκλωση των απορριμμάτων, ιδιαίτερα μείωση των οργανικών αποβλήτων (από την κουζίνα, τα πάρκα και τα κλαδέματα) που οδηγούνται για ταφή κατά 25% μέχρι το 2010. και κατά 50% μέχρι το 2013, καθώς και ανάκτηση -μείωση και ανακύκλωση των συσκευασιών και των αποβλήτων συσκευασιών (χαρτιά, μέταλλα, πλαστικά, γυαλί κα) σε ποσοστό 80% μέχρι το 2011.
· Συμμόρφωση με την ευρωπαϊκή Οδηγία 31/1999 που καθορίζει ότι πλέον υπάρχουν χώροι ταφής που δέχονται ΜΟΝΟ ΥΠΟΛΕΙΜΜΑΤΑ προεπεξεργασμένων αποβλήτων και όχι όλα τα απορρίμματα ανακατεμένα όπως γίνεται σήμερα.
Οι Οικολόγοι Πράσινοι κατέθεσαν τις αναλυτικές προτάσεις τους στον υφυπουργό εσωτερικών κ Νάκο σε σχέση με τη στρατηγική που πρέπει να ακολουθεί σχετικά με τη διαχείριση των απορριμμάτων, τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν στο σημερινό σχεδιασμό που έχει ξεπεραστεί και οδηγεί σε αποτυχία τη διαχείριση των απορριμμάτων τουλάχιστον στην Αττική αλλά και σε άλλες περιοχές καθώς και για ένα πακέτο 10 μέτρων “άμεσης κι ενεργής παρέμβασης στην κατεύθυνση των μηδενικών αποβλήτων.
Σκουπιδότοποι από όλο τον κόσμο
Νέο Δελχί, Ινδία, 2 Οκτωβρίου 2006
Μανίλα, Φιλιππίνες, Μάρτιος 2009, EPA/FRANCIS R. MALASIG
(Συνεχίζεται...)
Μανίλα, Φιλιππίνες, Μάρτιος 2009, EPA/FRANCIS R. MALASIG
(Συνεχίζεται...)
19/7/09
12/7/09
ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ
Καταγράφουμε τις παράνομες χωματερές!
Οι Οικολόγοι Πράσινοι έχουν ξεκινήσει μια προσπάθεια να συγκεντρωθούν στοιχεία για του Χώρους Ανεξέλεγκτης Διάθεσης Απορριμμάτων (ΧΑΔΑ) και τις χωματερές που συνεχίζουν να υπάρχουν παρά την υποχρέωση της χώρας μας να έχει κλείσει όλους αυτούς τους χώρους μέχρι 1/1/2009. Η κυβέρνηση μάλιστα παρουσίασε στην ΕΕ μια κατάσταση που πολύ απέχει από την πραγματικότητα.
Η ανεξέλεγκτη διάθεση των αποβλήτων κάθε είδους (αστικά-δημοτικά, βιομηχανικά και υγρά) δεν αποτελούν μόνο παράβαση της ευρωπαϊκής και εθνικής νομοθεσίας αλλά και μια σοβαρή απειλή για την υγεία, το περιβάλλον και την οικονομία.
Οι Οικολόγοι Πράσινοι ζητούν από τους πολίτες να συγκεντρώσουν και να τους στείλουν στοιχεία για περιοχές όπου συνεχίζεται ακόμα η ανεξέλεγκτη διάθεση ή/και καύση απορριμμάτων, κάτι που εμπεριέχει και ποινικές ευθύνες για τους φορείς της αυτοδιοίκησης που αδιαφορούν ή είναι συνένοχοι σε παρόμοιες εγκληματικές για την υγεία και το περιβάλλον πρακτικές.
Συμπληρώστε και στείλτε μας τις φόρμες καταγραφής των ΧΑΔΑ και χωματερών, συνεοδευόμενες από φωτογραφικό και οπτικοακουστικό υλικό που τεκμηριώνει την καταγγελία.
Στείλτε το υλικό σας ή ζητήστε πληροφορίες: ecogreenswaste@gmail.com Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.
Καταγράφουμε τις παράνομες χωματερές!
Οι Οικολόγοι Πράσινοι έχουν ξεκινήσει μια προσπάθεια να συγκεντρωθούν στοιχεία για του Χώρους Ανεξέλεγκτης Διάθεσης Απορριμμάτων (ΧΑΔΑ) και τις χωματερές που συνεχίζουν να υπάρχουν παρά την υποχρέωση της χώρας μας να έχει κλείσει όλους αυτούς τους χώρους μέχρι 1/1/2009. Η κυβέρνηση μάλιστα παρουσίασε στην ΕΕ μια κατάσταση που πολύ απέχει από την πραγματικότητα.
Η ανεξέλεγκτη διάθεση των αποβλήτων κάθε είδους (αστικά-δημοτικά, βιομηχανικά και υγρά) δεν αποτελούν μόνο παράβαση της ευρωπαϊκής και εθνικής νομοθεσίας αλλά και μια σοβαρή απειλή για την υγεία, το περιβάλλον και την οικονομία.
Οι Οικολόγοι Πράσινοι ζητούν από τους πολίτες να συγκεντρώσουν και να τους στείλουν στοιχεία για περιοχές όπου συνεχίζεται ακόμα η ανεξέλεγκτη διάθεση ή/και καύση απορριμμάτων, κάτι που εμπεριέχει και ποινικές ευθύνες για τους φορείς της αυτοδιοίκησης που αδιαφορούν ή είναι συνένοχοι σε παρόμοιες εγκληματικές για την υγεία και το περιβάλλον πρακτικές.
Συμπληρώστε και στείλτε μας τις φόρμες καταγραφής των ΧΑΔΑ και χωματερών, συνεοδευόμενες από φωτογραφικό και οπτικοακουστικό υλικό που τεκμηριώνει την καταγγελία.
Στείλτε το υλικό σας ή ζητήστε πληροφορίες: ecogreenswaste@gmail.com Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.
7/7/09
"Τα Λεχαινά σε τροχιά Ανάπτυξης"(3)
Οι μεταμορφώσεις ενός Συντριβανιού...
Ως γνωστόν δεν νοείται πόλη, έστω και μικρή, χωρίς συντριβάνι. Είναι ο καημός κάθε δημάρχου να βλέπει πίδακες νερού κατάλληλα φωτισμένους να ανυψώνονται και να χορεύουν με πολυποίκιλα σχήματα.
Τα Λεχαινά ευτύχησαν να αποκτήσουν συντριβάνι κάπως καθυστερημένα, περίπου προ 20ετίας. Τοποθετήθηκε στη γνωστή και σχετικά μικρή πλατεία Σαραντοπούλου, αλλά δεν πέρασε πολύς καιρός για να αποδειχθεί προβληματικό και μετά να μπαζωθεί και να μετατραπεί σε ανθοκήπιο.
Αλλά και ως ανθοκήπιο δεν ευτύχησε γιατί κάτι οι αδέσποτες κότες , κάτι τα παιδιά της γειτονιάς, ούτε λουλούδι ευδοκιμούσε, ούτε άλλο φυτό...
Αλλαξε η δημοτική αρχή και η νέα αποφάσισε να επαναφέρει το συντριβάνι στον αρχικό προορισμό του. Το επισκεύασε λοιπόν με νέους μηχανισμούς και σχέδια και ένα βραδάκι πριν περίπου 12 χρόνια τελέσθηκαν τα εγκαίνιά του με κάθε επισημότητα και λαμπρότητα, εν μέσω χειροκροτημάτων και ζητωκραυγών του συγκεντρωμένου μικρού πλήθους αιρετών και ψηφοφόρων.
Το συντριβάνι μας όμως προκοπή δεν έβρισκε. Πότε χαλούσε, πότε ενοχλούσε με το θόρυβο των νερών του τούς περιοίκους, πότε γέμιζε σκουπίδια...
Ωσπου μια μέρα, η νέα δημοτική αρχή πήρε την απόφαση: να το μετατρέψει σε βραχόκηπο..
Ισως να το είχε δει κάπου αλλού εδώ κοντά μας.Η νέα δημοτική αρχή, όπως άλλωστε επιβάλλεται, παρακολουθεί πάντα τις γύρωθεν εξελίξεις...
Οπως καταλαβαίνετε το συντριβάνι μας έχει μέλλον. Γιατί ξέρει πολύ καλά ότι πάντα εκπλήξεις θα του επιφυλάσσουν οι επόμενοι δήμαρχοι.
Πάντως, όπως ακούσαμε, ορισμένοι κακεντρεχείς ονόμασαν το συντριβάνι-βραχόκηπο "πολυβολείο"...
Αν είναι δυνατόν!
6/7/09
Τα Λεχαινα σε τροχιά Ανάπτυξης (2)
Μνημείο Εθνικής Αντίστασης ή....
Αυτό είναι το Μνημείο της Εθνικής Αντίστασης στην ομώνυμη οδό ,πρώην Ιωάννου Μεταξά, στην ουσία Σιδηροδρομικού Σταθμού, που τώρα είναι πάλι οδός, γιατί για κάποια χρόνια έγινε ξαφνικά πεζόδρομος και σήμερα περίπου είναι, ενώ προσεχώς ...
Το Μνημείο της ΕΑ σχεδιάστηκε προ 16ετίας περίπου (έχουμε χάσει το λογαριασμό...), ολοκληρώθηκε προ 5ετίας, αφού άλλαξε αλλεπάλληλα σχέδια, ολοκληρώθηκε αλλά ουδέποτε εγκαινιάσθηκε και αντί στεφάνων επετειακών, οι κάτοικοι καταθέτουν ενώπιόν του καθημερινώς τα σκουπίδια τους εντός δύο μεγαλειωδών κάδων, ενώ δεν παραλείπουν να παρκάρουν και τα αυτοκίνητά τους, ως ένδειξη τιμής και ευγνωμοσύνης στους πεσόντες...
Η ΕΠΟΠ ΣΤΑ ΒΟΥΠΡΑΣΙΑ 2009
Η ΕΠΟΠ συμμετείχε στα Βουπράσια 2009, ένα τετραήμερο πολιτιστικών εκδηλώσεων που οργανώνει ο δραστήριος πολιτιστικός σύλλογος της Βάρδας, με ομιλία του μέλους της, γεωπόνου Τάκη Λαϊνά, την περασμένη Κυριακή 5/7, ενώπιον πολυπληθούς ακροατηρίου.
Ο Τάκης Λαϊνάς μίλησε για την ανακύκλωση του πλαστικού που χρησιμοποιείται σε μεγάλες ποσότητες στις αγροτικές καλλιέργειες. Αλλωστε στο θέμα αυτό ήταν αφιερωμένες και οι φετεινές εκδηλ'ωσεις των Βουπρασίων, αφού στην περιοχή αυτή γίνεται τεράστια χρήση πλαστικών σε προίόντα που καλλιεργούνται όπως η φράουλα, οι πατάτες ,τα καρπούζια κλπ.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)